Polityka podziału godzin

W Omniscol polityka podziału godzin opisuje, kurs po kursie, lekcje, które ma zawierać plan lekcji: dla jakich odbiorców, z jakimi nauczycielami i w jakich salach, w jakiej liczbie i o jakim czasie trwania. Należy do planowania wstępnego: ustala się ją, zanim powstanie choćby jedna lekcja, i często poza biurkiem planisty — dział dydaktyczny zatwierdza program nauczania, a planista go stosuje.

Składa się z reguł. Reguła opisuje serię identycznych lekcji:

Grupa A · pani Kowalska · 4 lekcje po 2 godz.

Kurs ma ich tyle, ile potrzeba: jedną na każdego odbiorcę, na każdy czas trwania albo na każdego nauczyciela, który różni się od pozostałych.

Polityka jest opcjonalna. Kurs bez polityki rozdziela się ręcznie albo automatycznym przydziałem, jak każdy inny. Tam, gdzie istnieje, służy dwóm rzeczom: tworzy brakujące lekcje takie, jakimi je opisuje; mierzy rozbieżność między tym, czego oczekuje, a tym, co plan lekcji rzeczywiście zawiera, i robi to nieprzerwanie.

Wstawia się między dwie rzeczy, które łączy:

• kurs i jego liczbę godzin, wyrażoną z punktu widzenia ucznia — 24 godz. analizy finansowej, niezależnie od tego, czy w klasie zadeklarowano podziały;
• lekcje rzeczywiście zbudowane na ekranie podziału godzin, gdzie liczba godzin, którą uczeń widzi raz, może się powtórzyć tyle razy, ile jest grup do obsłużenia.

Jak ją wdrożyć w praktyce — zob. Polityka podziału.