MCP — podłączenie zewnętrznego agenta AI do Omniscol
PremiumModel Context Protocol (MCP) to otwarty standard, który pozwala asystentowi AI zgodnemu z MCP korzystać z narzędzi dziedzinowych udostępnianych przez usługę zewnętrzną. Omniscol udostępnia dużą część swojego API w postaci serwera MCP: agent AI może odpytywać konto za pomocą dozwolonych punktów dostępu API lub uprawnień, gdy się uwierzytelni — przez OAuth2, standardowy tryb MCP, albo przez token.
Co agent może zrobić
Agent MCP sprawdza się bardzo dobrze w pytaniach o odczyt danych, na które odpowiedź jest w Omniscol:
- „Proszę podać wskaźnik obłożenia sal w odniesieniu do godzin otwarcia w tym tygodniu.”
- „Proszę znaleźć salę wolną w trzy październikowe poniedziałki w tym samym dwugodzinnym przedziale czasowym.”
- „Ile godzin lekcyjnych przeprowadził Jan Kowalski w bieżącym roku szkolnym?”
- „Jakie są wszystkie dzisiejsze lekcje matematyki?”
- „Proszę wymienić nauczycieli, którzy w tym semestrze wypracowali mniej niż 70% swoich godzin pracy.”
Takie zapytania zwykle łączą kilka narzędzi: plan lekcji, statystyczne panele zarządcze, wyliczoną dostępność, karty nauczycieli. Agent orkiestruje wywołania i formułuje odpowiedź w języku naturalnym.
Udostępnione narzędzia
Serwer MCP buduje swoje narzędzia na podstawie punktów dostępu API Omniscol dozwolonych dla MCP. Punkty dostępu wyraźnie pominięte oraz niektóre moduły techniczne (na przykład związane z uwierzytelnianiem użytkowników) nie stają się narzędziami. Lista odzwierciedla więc API udostępnione MCP, a nie całe wnętrze aplikacji. Jest to jednak bardzo duża jego część. Co więcej, istnieje pewna liczba punktów dostępu przeznaczonych wyłącznie dla MCP i nieużywanych przez Omniscol. Tak jest w przypadku narzędzi wyszukiwania zaawansowanego, dzięki którym swobodny tekst wskazujący jednostkę („nauczyciel Jan Kowalski”, „klasa 3A”) zostaje odnaleziony przez Omniscol wraz z technicznym identyfikatorem, służącym następnie do precyzyjnego odpytania danych. Tak jest również w przypadku narzędzi złożonych, dla których Omniscol nie ma interfejsu graficznego, bo lepiej nadają się do promptu: szukanie obłożenia i dostępności jednostki, na przykład („proszę znaleźć salę wolną na 2 godziny po południu w 3 poniedziałki z rzędu”, „czy nauczyciel matematyki jest dostępny w tygodniu od 14 października na 3 godziny?”).
Narzędzia obejmują w szczególności:
- moduł Administracja (użytkownicy, przedmioty, lata szkolne, ustawienia),
- moduł Zarządzanie planami lekcji (konfiguracja, lokalizacje, sale, klasy, kursy),
- moduł Plany lekcji (planowanie, panele zarządcze, wyszukiwanie),
- moduł Zarządzanie nieobecnościami (zgłaszanie, statystyki),
- wyszukiwanie globalne.
Punkty dostępu do odczytu najlepiej nadają się do pracy agenta. Pewne operacje zapisu mogą istnieć w katalogu, zależnie od uprawnień tokenu i dostępnego API, ale muszą pozostać pod nadzorem: zapytanie, które zmienia kilka obiektów dziedzinowych, powinno zostać sprawdzone przez użytkownika, zanim uzna się je za wiarygodne.
Włączenie serwera MCP
Serwer MCP jest dostępny na kontach Premium. Wszystko zaczyna się na ekranie MCP, otwieranym z modułu Administracja przyciskiem Konfiguruj: wyświetla on adres URL serwera i podaje, gotowe do skopiowania, elementy konfiguracji klienta.
Standardowym uwierzytelnianiem MCP jest OAuth2. Zgodny klient (na przykład Claude) łączy się po prostu z adresem URL serwera, odnajduje tam konfigurację OAuth2 konta, a użytkownik zatwierdza dostęp na ekranie zgody: nie trzeba podawać nic poza adresem URL. Przyznany zakres wynika z uprawnień konta i jego ograniczeń widoczności. Serwer OAuth2 Omniscol, jego ekran zarządzania klientami oraz szczegóły zgody opisuje OAuth2 / OIDC (dostawca).
Dla klienta, który nie obsługuje OAuth2, ten sam ekran generuje
token (klucz API, zakres globalny albo ograniczony do jednego
modułu, data wygaśnięcia, opcjonalny powiązany użytkownik, prawa zapisu
do zaznaczenia), a następnie podaje, gotowe do
wklejenia, formaty przydatne w danym przypadku: nagłówek
Authorization: Bearer, blok konfiguracji
Claude Desktop (wersja darmowa) oraz polecenie lokalnego proxy.
Token opiera się na systemie kluczy opisanym w
API Omniscol.
Dobre praktyki bezpieczeństwa
- Uwierzytelnianie OAuth2 — wygodniejsze i warte wybrania, gdy agent je obsługuje (Claude w wersji płatnej).
- Token dedykowany dla AI — proszę utworzyć token z opisową
etykietą (
Agent AI — Claude desktop), który można w razie potrzeby unieważnić. - Minimalny zakres — przy tokenie API proszę zaznaczyć tylko niezbędne punkty dostępu API. Przy tokenie OAuth proszę ograniczyć zakresy do rzeczywistej potrzeby.
- Dziennik aktywności (logi) — wywołanie pojawia się w dziennikach powiązanych z tokenem, jeśli dany punkt dostępu jest objęty dziennikiem. Dzienniki rejestrują samo wywołanie; nie przechowują ani szczegółów zwróconych danych, ani odtwarzalnej treści zapytania.
- Ograniczenia widoczności — agent widzi to, co zwraca mu Omniscol. Jeśli dla roli tokenu skonfigurowano surowe ograniczenia widoczności, obowiązują one również tutaj.
Instrukcja
Podłączenie Claude do Omniscol
Zalecana droga to uwierzytelnianie OAuth2: wystarczy podłączyć Claude do serwera MCP przez jego adres URL, bez operowania tokenem.
-
Proszę włączyć serwer MCP na koncie Premium i pobrać jego adres URL (zwykle
https://nazwa-szkoly.omniscol.com/mcp). Ekran MCP (moduł Administracja, przycisk Konfiguruj) wyświetla go wraz z przyciskiem kopiowania. -
Proszę dodać Omniscol jako konektor w Claude. W ustawieniach konektorów Claude należy dodać własny konektor i wkleić adres URL serwera MCP Omniscol.
-
Proszę zatwierdzić dostęp. Claude przekierowuje na ekran zgody Omniscol: należy się zalogować i zezwolić na dostęp. Przyznany zakres wynika z uprawnień konta oraz z ewentualnych ograniczeń widoczności.
-
Narzędzia pojawiają się w Claude, który wywołuje je, gdy zapytanie się do tego nadaje.
-
Pierwszy test: „Ile godzin lekcyjnych przeprowadził Jan Kowalski w tym roku?” — Claude łączy dostępne dane i odpowiada w języku naturalnym.
Metoda alternatywna przez token. Dla klienta MCP, który nie
obsługuje OAuth2, proszę wygenerować dedykowany token z ekranu MCP
(opisowa etykieta, punkty dostępu ograniczone do rzeczywistej potrzeby,
prawa zapisu zaznaczone wyraźnie) i przekazać go w nagłówku
Authorization: Bearer. Ekran MCP podaje odpowiedni blok
konfiguracji. Jeśli tylko klient obsługuje OAuth2, lepiej wybrać
właśnie tę drogę.