Wyrównanie grup

Wyrównanie łączy kilka grup pochodzących z różnych klas, które muszą dzielić ten sam przedział czasowy, tego samego nauczyciela i tę samą salę.

Klasyczny przykład: uczniowie łaciny z klas 2A, 2B i 2C mają razem jedną lekcję łaciny. Zamiast tworzyć trzy równoległe lekcje (które konkurowałyby o nauczyciela i salę), należy utworzyć grupę „Łacina” w każdej z trzech klas, a następnie je wyrównać. Algorytm generowania umieszcza wtedy jedną lekcję, powiązaną jednocześnie z trzema grupami.

Typowe przypadki:

• międzyklasowe grupy językowe (grupy języka angielskiego zebrane z kilku klas),
• międzyklasowe przedmioty do wyboru (łacina, greka, wiedza o społeczeństwie),
• przedmioty rozszerzone w liceum,
• wspólne moduły w szkolnictwie wyższym (ten sam kurs wspólnego trzonu dla kilku kierunków).

Możliwości i ograniczenia

Wyrównanie daje ogromne możliwości — pozwala uniknąć duplikowania, gwarantuje spójność zmian (przeniesiona lekcja zostaje przeniesiona wszędzie) i upraszcza przeglądanie. Jest jednak także bardzo ograniczające:

• Po wyrównaniu grupa nie może już mieć samodzielnej lekcji w tym konkretnym przedziale czasowym: jeśli jedna z trzech klas ma wyjątkowo własną lekcję, trzeba zduplikować jej grupę i wyłączyć kopię z wyrównania.
• Wszystkie wyrównane grupy muszą mieć w swoich klasach dokładnie tę samą liczbę godzin i tę samą konfigurację. Rozbieżność powoduje ostrzeżenie o niespójności (zob. zakładkę Generowanie).
• Zmiany (dodanie lekcji, zmiana sali) należy wprowadzać tylko raz, na wyrównaniu — Omniscol propaguje je dalej. Edytowanie lekcji z poziomu tylko jednej z klas może jednak wywołać skutki uboczne.

Ważne różnice

W trybie kalendarzowym

W planie lekcji w trybie kalendarzowym lepiej wybrać grupę grup niż wyrównanie: łatwiej ją edytować, można stopniowo dodawać lub usuwać grupę bez konieczności odtwarzania całej struktury.